melkweg

Deze foto’s zijn berichten van de straat. Achter deze berichten zitten mensen die ik niet ken. Meestal ken ik hun straat, al ken ik die soms ook niet. In deze berichten schuilen uitgesproken mededelingen, vaak in handschrift, zwanger van boosheid, drift, wanhoop en verlangen. Het zijn boodschappen van mensen die de publieke ruimte terug willen winnen. Ze willen weer diepte geven aan wat diepte heeft verloren, ze willen authenticiteit in plaats van simulacra. Ze willen hun wereld terug… Soms brengt een bericht me in verwarring. Soms ontstaat er poëzie, vorm of een onbegrijpelijke expressie. Ook is er angst. Of beeld ik me die angst in? Deze staat in tegenstelling tot het plezier, de grap en de hartstocht van sommige berichten. Ik zag door mijn lens dat de straat met mij praatte Robert Swart.
Levenstekens gaat over menselijke condities. Het is een tijdsdocument dat inzicht biedt in de ziel van mensen in de grote stad. De foto’s tonen geen universele onderwerpen vanuit esthetische vormen en compositie. Zij richten zich inhoudelijk op een persoonlijk niveau en doen verslag van de ruimte waar het persoonlijke en het publieke samenvallen. De kern van de beelden is menselijkheid, authenticiteit en betrokkenheid. Achter alle boodschappen die hier zijn vastgelegd zit een mens. Een mens die iets wil meedelen, die gehoord wil worden, die verstaanbaar wil zijn. Een mens met emoties. De documentaire fotografie van Robert Swart verbindt tekst met beeld. Het kan journalistiek van aard kan zijn, maar ook filosofisch, poëtisch of polemisch.

Robert Swart (1963) studeerde in 1996 af aan de avondopleiding van de Gerrit Rietveld Academie. Na 10 jaar werkzaam geweest te zijn als fotoredacteur bij het voormalige persbureau ABC Press begon hij zijn werkzaamheden als grafisch ontwerper en fotograaf. Als ontwerper speelt beeld voor hem een belangrijke rol en in zijn fotografisch werk is zijn achtergrond als ontwerper zichtbaar. Verzamelen, rubriceren en verbanden leggen - soms verhelderend en soms ontregelend - typeren zijn werk