Isabelle Backer

Venstâh

Upstairs Bar
Free

Open tijdens programma in de Upstairs

Please note: this event has already taken place

Isabelle Backer

Venstâh

The images from ‘Venstâh’ are all taken in Isabelles neighborhood, Den Haag in 2016 and 2017. Daily, sometimes even banal details and objects are the subject of the pictures. By expanding them or photographing within a certain framework, the objects become independent sculptures. Viewed from a distance, the images seems abstract but upon further inspection they appear to be made up of raw elements with almost tangible textures. It causes visual alienation: What are you actually looking at? Can you still recognize the original object? Or does it not even matter anymore?

De beelden uit de serie ‘Venstâh’ zijn allemaal geschoten in de wijken rondom Isabelle's huis in Den Haag in 2016 en 2017. Dagelijkse, soms zelfs banale details en voorwerpen zijn het onderwerp van de foto’s. Door ze uit te vergroten of binnen een bepaald kader te fotograferen gaan ze een eigen leven leiden.

Van een afstand bekeken lijken het verstilde, abstracte beelden, maar bij nadere inspectie blijken ze opgebouwd uit rauwe elementen met bijna voelbare texturen. Het veroorzaakt een visuele vervreemding: Waar kijk je eigenlijk naar? Kan je de herkomst van het beeld nog herleiden? Of doet die er niet meer toe? 


Events

Isabelle Backer

Venstâh

Upstairs Bar
Free

Open tijdens programma in de Upstairs

Please note: this event has already taken place

Isabelle Backer

Venstâh

The images from ‘Venstâh’ are all taken in Isabelles neighborhood, Den Haag in 2016 and 2017. Daily, sometimes even banal details and objects are the subject of the pictures. By expanding them or photographing within a certain framework, the objects become independent sculptures. Viewed from a distance, the images seems abstract but upon further inspection they appear to be made up of raw elements with almost tangible textures. It causes visual alienation: What are you actually looking at? Can you still recognize the original object? Or does it not even matter anymore?

De beelden uit de serie ‘Venstâh’ zijn allemaal geschoten in de wijken rondom Isabelle's huis in Den Haag in 2016 en 2017. Dagelijkse, soms zelfs banale details en voorwerpen zijn het onderwerp van de foto’s. Door ze uit te vergroten of binnen een bepaald kader te fotograferen gaan ze een eigen leven leiden.

Van een afstand bekeken lijken het verstilde, abstracte beelden, maar bij nadere inspectie blijken ze opgebouwd uit rauwe elementen met bijna voelbare texturen. Het veroorzaakt een visuele vervreemding: Waar kijk je eigenlijk naar? Kan je de herkomst van het beeld nog herleiden? Of doet die er niet meer toe?