Best Regards

Best Regards

Julidans NEXT

Upstairs

Kaartverkoop via julidans.nl en op de voorstellingsdag aan de kassa van ITA tot 10 min voor aanvang.

julidans.nl/nl/voorstellingen/best-regards/2587642/

Let op: dit evenement heeft al plaats gevonden

Best Regards

Julidans NEXT

Marco D'Agostin (IT)

Afscheid van een radicaal dansvernieuwer wordt een vuurwerk van talent.

"Een overweldigend vuurwerk van talent. Best Regards heeft alles in zich om een groot succes te worden", schreef een Italiaans recensent na de première. Deze voorstelling is een gedanst afscheid, vol woede en gevoelens van nostalgie, over graag op een podium staan, zwetend en woest, zingend en dansend. 

"Dear N, you were too much." Met die woorden begint de afscheidsbrief van vriendin en collega Wendy Houstoun aan Nigel Charnock, een van de oprichters van het baanbrekende Britse dansgezelschap DV8 Physical Theater. DV8 zette sinds de jaren '80 de Britse danswereld op zijn kop met voorstellingen over sociale en politieke onderwerpen. DV8 was compromisloos, radicaal, en hun voorstellingen barstten van de energie – ze waren meerdere malen te zien op Julidans. Nadat Charnock de groep verliet, creëerde hij een formidabele reeks solo's. Daarin was Charnock precies zoals Houstoun schreef, ‘te veel’. Zijn uitvoeringen waren hyperactieve explosies van zang, dans, geschreeuw, fictie en performance. Alles in hem was energie, verlangen, wil. En wanhoop. 

D'Agostin werkte met Charnock in 2010. Die ervaring veranderde de manier waarop hij naar dans is gaan kijken. Vanaf toen was dans voor D'Agostin een horizon waarachter alles mogelijk is. Best Regards is de 'brief' die D'Agostin acht jaar later schrijft aan Charnock. Het is D'Agostins manier om te zeggen: "Beste N, ik wilde ook te veel zijn." Best Regards is een daad van wanhopige nostalgie. Niet voor de wereld zoals die was, maar voor de wereld zoals D'Agostin haar zag. En het is een eerbetoon aan D'Agostins eerste liefde: een liefde die bestond voordat dans zijn vak werd.

Danser en choreograaf Marco D'Agostin begon in 2010 met het creëren van eigen werk. Hij viel meteen op bij de grote Europese dansfestivals. Herinnering, geheugen en nostalgie zijn terugkerende onderwerpen in het werk van de Italiaan. Hij danst zelf ook, zo zagen we hem op het Julidanspodium in het merkwaardige Folk-s van Alessandro Sciaroni, een traditionele Oostenrijkse Schuhplattler-dans die ontaardt in een uitputtingsslag met het publiek. Ook in zijn eigen werk speelt D'Agostin met de relatie tussen performers en publiek.