Hoe gaat het écht met jongeren? Ze groeien op in een tijd van toenemende prestatiedruk, toekomstzorgen, constante zichtbaarheid en een eindeloze stroom aan prikkels. De impact daarvan op hun mentale gezondheid krijgt steeds meer aandacht. Toch blijft het moeilijk om deze gevoelens en ervaringen onder woorden te brengen. Kunst kan hier een belangrijke rol in spelen. Rondom De Dag van de Mentale Gezondheid nodigt Melkweg Expo en Stichting MIND Us bezoekers uit om deze thema's via kunst te verkennen en bespreekbaar te maken.
Daarom brengt ‘No Need To Pretend’ beeldende kunst, jongerencultuur en mentale gezondheid samen. De expositie toont werk van recent afgestudeerde kunstenaars van Nederlandse kunstacademies. Deze selectie kwam tot stand in samenwerking met jongerenambassadeurs van Stichting MIND Us, die onder begeleiding van gastcurator Cathelijne Blok, op zoek zijn gegaan naar kunstwerken die aansluiten bij hun leefwereld. In de getoonde werken van kunstenaars Alexandra Galateia Tsolou, Densley Annastatia, Elsa Rubio Björk, Finn Koene, Gala Camps -McLoughlin, Mabel Blokzijl en Rosa Uribe herkennen de jongeren ervaringen van stress, vervreemding en de druk om aan verwachtingen te voldoen, maar ook veerkracht, verbondenheid en hoop.
No Need To Pretend gaat niet alleen óver jongeren, maar is mede dóór hen samengesteld. De expositie draagt bij aan een open gesprek over de mentale gezondheid en laat zien hoe kunst kan helpen bij het bespreekbaar maken van gevoelens, ook als je geen kunstkenner bent. Er is geen goed of fout: jouw interpretatie hoeft niet perse overeen te komen met de intentie van de kunstenaar. Misschien vind je in de werken herkenning, vormen ze het begin van een gesprek en laten ze zien dat anderen dezelfde ervaringen delen. Juist daarin schuilt de kracht van kunst.
MIND Us
Voor de expositie hebben we samengewerkt met de jongerenambassadeurs van MIND Us. MIND Us zet zich in voor een gezonde ontwikkeling van jongeren. Samen met jongeren en partners bouwen zij aan een omgeving waarin jongeren zichzelf kunnen zijn, zich kunnen ontwikkelen en terechtkunnen voor laagdrempelige hulp. Zo versterken zij hun veerkracht en krijgen ze meer grip op hun mentale gezondheid. Dat doen we samen met iedereen die het verschil wil maken.
Behoefte aan een luisterend oor? In je bol is hét startpunt om beter in je vel te zitten, voor iedereen tussen 16 en 27 jaar.
Jouw stem laten horen? Denk mee binnen de MIND Us community aan het verbeteren van mentale gezondheid voor jongeren.
.jpg)
Finn Koene - A Man and the World
‘A Man and the World’ onderzoekt hoe heteronormatieve ideeën over mannelijkheid het leven van jonge mannen vandaag de dag beïnvloed. Aan de hand van portretten en stedelijke omgevingen reflecteert Finn Koene op verwachtingen rondom kracht, stoïcisme en hoe mannen zich presenteren aan de buitenwereld. Het werk laat zien hoe deze idealen niet alleen worden gereproduceerd, maar ook verankerd raken in iemands zelfbeeld.
De geportretteerde mannen bevinden zich tussen traditionele ideeën over mannelijkheid en identiteiten die nog in ontwikkeling zijn. Ze bewegen zich door een wereld waarin hardheid en controle vaak worden beloond. Tegelijkertijd is er ruimte voor momenten van kwetsbaarheid en zachtheid, waardoor er een veelzijdiger beeld van hedendaagse mannelijkheid ontstaat.
Mabel Blokzijl - When I Look at You, I See Myself
Mabel Blokzijl onderzoekt met haar schilderijen intimiteit, identiteit en machtsverhoudingen die bepalen hoe we naar onszelf en anderen kijken. Vanuit persoonlijke relaties en ervaringen bevraagt ze hoe vrouwelijkheid, en specifiek het vrouwelijk naakt, door de geschiedenis heen is verbeeld.
Voor ‘When I Look at You, I See Myself’ nodigde Blokzijl een goede vriendin uit om haar muze te zijn. Samen reflecteerden zij op hun vriendschap en de rollen die zij daarin innemen. Het schilderij vangt het vertrouwen en de kwetsbaarheid van een vrouwelijke vriendschap en biedt tegelijkertijd een eigentijdse blik op het vrouwelijk naakt.
Deze verkenning zet zich voort in ‘Dirty Blonde’, waar een naakte vrouw de toeschouwer strak aankijkt en daarmee traditionele voorstellingen van vrouwen als passieve objecten ter discussie stelt. In ‘Selfless’ reflecteert Blokzijl in een introspectief zelfportret op de mogelijkheid jezelf te verliezen in de zorg voor een ander, waarbij onbaatzuchtigheid geleidelijk kan overgaan in het wegcijferen van jezelf.
.jpg)
Rosa Uribe - The Spike of the Opuntia
Voor ‘The Spike of the Opuntia’ keert Rosa Uribe terug naar het kleine dorp in Zuid-Spanje waar ze als kind haar zomers doorbracht. Wat ooit een plek van veiligheid en geborgenheid was, raakte onlosmakelijk verbonden met een traumatische ervaring. In plaats van het geweld van deze gebeurtenis zelf centraal te stellen, onderzoekt Uribe hoe trauma zich kan nestelen in plekken, herinneringen en de manier waarop we onszelf zien.
Naar aanleiding van fragmenten uit persoonlijke dagboeken keerde Uribe terug naar het dorp met haar camera. Ze volgde bekende routes en fotografeerde de plekken die haar herinneringen hebben gevormd. Deze terugkeer wordt niet gepresenteerd als een verhaal van verwerking of afsluiting, maar als een daad van aanwezigheid en zelfbeschikking.
Alexandra Galateia Tsolou - ‘The Alphabet of a Woman with Learning Difficulties’
‘The Alphabet of a Woman with Learning Difficulties’ onderzoekt hoe visuele leermiddelen bijdragen aan de beeldvorming rond vrouwen met leerproblemen. Als onderdeel van het project ontwikkelde Alexandra Galateia Tsolou een alfabetisch woordenboek waarin deze beeldvorming centraal staat. Elke letter wordt verbeeld in een serie schilderijen en textielwerken.
Het project combineert archiefmateriaal met feministische theorie en vertrekt vanuit de ervaringen van neuro divergente vrouwen. Daarmee schijnt Tsolou licht op de structurele ongelijkheid waar vrouwen met leerproblemen mee te maken krijgen op het gebied van onderwijs, werk en zelfbeschikking. Het werk laat zo zien hoe maatschappelijke verwachtingen hun kansen beïnvloeden.
Densley Annastatia - When The Water Stands Still
‘When The Water Stands Stil’ verkent momenten, plekken en gevoelens die zich tussen beweging en stilstand bevinden. Met foto's van zijn directe omgeving onderzoekt Densley Annastatia de vergankelijkheid van het dagelijks leven. Zijn beelden verenigen het verdriet van weten dat iets zal eindigen met de vreugde van het feit dat je het hebt mogen meemaken.
Het werk nodigt bezoekers uit om even stil te staan en aandacht te schenken aan wat er op dat moment bestaat, voordat het verdwijnt. In plaats van antwoorden te geven, creëert Annastatia ruimte voor reflectie en voor het omarmen van onzekerheid.
Gala Camps-McLoughlin - Memory Box
‘Memory Box’ speelt zich af in een straat uit de jeugd van Gala Camps-McLoughlins. Het werk onderzoekt hoe herinneringen aan onze kindertijd door de jaren heen veranderen en hoe gevoelens daarin soms net zo bepalend zijn als wat er daadwerkelijk is gebeurd.
In een dromerige compositie brengt Camps-McLoughlin herinneringen, fantasie en nostalgie samen. ‘Memory Box’ verbeeldt niet één specifieke gebeurtenis, maar is een verzameling herinneringen, waarbij werkelijkheid en verbeelding in elkaar overvloeien. Deze geïdealiseerde versie van opgroeien wordt ondergebracht in één eenvoudige verhuisdoos.
Elsa Rubio Björk - Mise-en-scène
‘Mise-en-scène’ is een mixed-media installatie die een gefragmenteerde balletrepetitieruimte reconstrueert als filmset. In plaats van repetitie te tonen als een moment van voorbereiding, onderzoekt het werk wat er gebeurt wanneer performen een constante staat wordt en de grens tussen voor- en achter de schermen vervaagt.
Vanuit persoonlijke herinneringen en gedeelde ervaringen onderzoekt Elsa Rubio Björk hoe ideeën over vrouwelijkheid, ons gedrag en zelfbeeld beïnvloeden. De repetitieruimte vormt daarbij het uitgangspunt voor reflectie op de relatie tussen lichaam, identiteit en de druk om voortdurend aan verwachtingen te voldoen.
